Het mannetje versus Het lijf

Ermelo, 16-06-2019

Het is vaderdag.

Ik heb de mijne nog maar nog niet eerder was ik me zo bewust van het feit dat er een vaderdag komt waarbij ik hem niet meer een kaartje kan sturen of kadootje kan geven.
Zelfs toen hij een paar jaar geleden kanker had was ik niet bezig met zijn dood (geloof ik) Toen werd hij behandeld en was er hoop op verbetering en zelfs genezing.
Nu is dat anders. Helaas….het is het heel anders.

Want er is geen échte ziekte. Er is een lichaam wat zoveel te verduren heeft gekregen dat het min of meer op is. Een hartspier die zegt; ik help je nog voor 15 %, de rest zoek je zelf maar uit. Er zijn handen en voeten die áltijd koud zijn. Er zijn enkels waar vocht in zit en veel erger; jicht. Er zijn nieren die in verzet zijn vanwege hun harde werken al die jaren. En dan nog wat kleinigheidjes als een liesbreuk en krom gegroeide vingers.

Maar die kop zit er ook nog op. En die ogen. En de streken. En de stembanden.
De kop die nog zoveel wil. De ogen die liefde spugen als ie kijkt naar mijn moeder of praat over zijn kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden. De streken die zorgen voor zijn (slechte) grapjes. En de stembanden die nu eenmaal in actie móeten komen wanneer er bezoek is.

Misschien vind ik dát nog wel het meest trieste.
Dat hij zich nog het mannetje voelt. Het mannetje wat de sier maakte. Het mannetje wat de ruimte gelijk vulde. Het mannetje wat altijd in was voor een geintje, feestje, borreltje, gek doen en gezelligheid.
Het mannetje in hem wil wel. Nog steeds. Maar het lijf is onverbiddelijk.

Ongeveer 3 weken geleden werd hij grieperig. Aansluitend kwamen hele nare jichtaanvallen. Bij-werkingen van zware medicatie en nu een soort van uitputting. Ook mentaal. Het mannetje is even ver te zoeken. Behalve wanneer het gaat over het jaarlijkse uitje met ‘zijn’ jongens. Dan wint het mannetje van het lijf. Al moet het op het tandvlees, al gaat het moeizaam, maar papa zit in DL met zwager en manlief.
Pakken wat je pakken kan, Carpe diem, Leef bij en pluk de dag!

We weten niet hoe het gaat lopen. Was dit een flinke hobbel die genomen is en waarvan hij volledig herstelt? Is er meer aan de hand dan griep en jicht? Komt hij terug op het niveau van vorige maand? Word het meer inleveren? Niemand weet het. En laten wij nou niet zo van de onzekerheden zijn……
Een uitdaging dus in loslaten. Het gaan zien en naar die situatie gaan handelen. Vaker bijstellen en af en toe van koers veranderen.
Met maar 1 doel voor ogen: Het mannetje zoveel mogelijk aan het woord laten en de boventoon laten voeren.

Ik heb voor mezelf een kleine balans opgemaakt. Ga meer tijd besteden in B’dorp. En ik ga mijn uiterste best doen om mijn vader(én moeder) niet te betuttelen en te bedienen van goedbedoelde adviezen en eventuele ‘oplossingen’. Ik wil er gewoon ‘zijn’. En genieten van het feit dat we nog met mekaar kunnen kletsen. En mekaars liefde kunnen zien en voelen.

Want dat wint ALTIJD. Wat voor recalcitrant lijf we ook voor ons hebben.

Het is vandaag vaderdag en ik hoop dat de mijne genoten heeft van de zijne.
Hou van jou papa, tot de maan en terug!
#acceptereniseendingetje

Vriend

Ermelo, 10-06-2019

KIJKTIP!

Gisteren keek ik een docu terug van 2DOC. “Jij bent mijn vriend”.
Ontroerende, prachtige documentaire. Al eerder werd een documentaire gemaakt over de klas van juf Kiet. Nu werd voornamelijk 1 jongetje gefilmd. Branche. Wat voor kinderen die hier geboren zijn en naar school gaan min of meer een gemakkelijk pad is (uitzonderingen daargelaten!) is voor nieuwkomers (die niet om de situatie gevraagd hebben!) keihard werken.
Prachtig om te zien dat kinderen niet doen aan vooroordelen.

De dag voor ik naar Branche keek was ik eten met mijn VRIEND(in) Misschien deed het me daarom extra veel. Want o o o wat ben ik rijk met jou lieve E. En wat gun ik Branche beloningen voor zijn inspanningen. Dat ook hij maar een vriend voor het leven mag treffen!!!

#houveelvandezetopper

13 jaar

Ermelo, 31-05-2019

13 jaar geleden alweer. Dat ik in de ochtend mijn lieve kinderen zo vreselijk verdrietig moest maken door het ze te vertellen. Dat in de nacht onze geweldige opa was komen te overlijden. Wat had ie trots op die gasten geweest zoals zij in het leven staan! 13 jaar geleden alweer, maar er gaat geen dag voorbij dat we niet OF over je praten OF aan je denken. Dat gaat zo met kanjers….
Die gaan nooit écht dood.
#vandaagdrinkikthee

Sekreet

Ermelo, 28-05-2019

Ze hadden je je eigen schouders op moeten laten vreten ipv er maar 1 te breken. Vuil sekreet.
#sekreetPjanktdepleurisleijer

Een doel stellen

Ermelo, 26-05-2019

Zo’n 7 maanden geleden nam ik een besluit. Wilde beetje mijn best gaan doen in het kader van betere gezondheid.
Hardloopschoenen gekocht en beetje op eten letten.
7 maanden geleden begon ik met een rondje van zo’n 20 minuten. Vandaag rende ik 1 uur en 13 minuten achter elkaar zonder te stoppen. Op een fractie na 10 kilometer in mijn korte beentjes.
Ook met het minder (en gezonder) eten is het best goed gegaan. Bijna 8 kilo eraf. En ook al ging ik ook hier voor de 10; die laatste 2 lukken niet en ik ben tevreden.
Ik voel me goed (op die kut opvliegers na) en hoop dat ik deze ‘vibe’ een poosje vast weet te houden.
#eengezondetweedehelft

Strijdende vrouw(en)

Ermelo, 21-05-2019

Ik weet dat ik voorzichtig moet zijn met oordelen over zaken die ik lees vanaf het internet. Zal vast veel genuanceerder zijn dan het gebracht word/is etc etc. Dus al te vroeg moord en brand roepen…dat gebeurt me niet.
Maar sinds ik gisteren iets las over (eventuele) uitspraken van iemand die momenteel door veel mensen word gezien als de ‘oplosser’ van de ‘problemen’ moet ik steeds denken aan mijn oma Plein, mijn oma Robbie en aan mijn moeder.
En dan met name aan de foto die ik hierbij plaats.
#trotsopvrouwendiedewegvoormijhebbenvrijgemaakt.

Old…..never die

Ermelo, 20-05-2019

20 mei,de geboortedag van mijn paps.
Hij is 72 geworden vandaag en dat is iets om blij om te zijn.
Want een tikkie broos is ie wel die lieverd.
Maar voorlopig alive and (een heel klein beetje) kicking!
Gisteren hebben we je verjaardag gevierd. Vandaag doe je het dunnentjes over met een paar van je kleinkinderen.
Op naar een nieuw levensjaar pap, we zien wel wat het ons brengt. Leef bij de dag en geniet. Maar dit advies hoef ik jou geloof ik niet te geven 🙂
LOVE U xxxxxxxxxxxxxxx
#dankbaardatmijnoudersernogzijn

Fidan

Ermelo, 18-05-2019

Ik kocht dit boek voor een lieve vriendin. Zij was er enthousiast over. Ik kreeg het te leen van haar. En ook ik ben fan.
Fidan, wat schrijf je GOED.
#genietenvanraketeksten